Jaargang 9/6

ASPERGES, M., BERTEN, R. (1990) – De storten van steenkoolmijnen en hun vegetaties. [Coal-mining waste dumps and their vegetation.]

Tot de merkwaardige familie van natuurwetenschappelijk waardevolle residuele sites horen naast de klei- en grindgroeven of afgedane spoorwegbeddingen intussen ook de mijnterrils.
Reeds langer een bevoorrechte verzamelplaats van fossiele plantenresten bieden ze aan eigentijdse soorten sinds hun op-rust-stelling een eigen, moeizaam verworven biotoop. Twee auteurs – Michel Asperges en Robert Berten – illustreren alvast deze aspecten van overigens nauwelijks toegankelijke reservaten.

VAN MEER, H. GYSELINCK, J. (1990) – De rehabilitatie van het huis Stellingwerff-Waeerdenhof te Hasselt. Een vernieuwde dialoog. [Rehabilitation of the Stellingwerff-Waeerdenhof mansion in Hasselt: a renewed dialogue.]

Geconfronteerd met de eenvormige eindbestemming – een Hasselts stadsmuseum – en de historisch op elkaar geënte huizen Stellingwerff en Waerdenhof, aanvaardde architect Herman van Meer de dubbelbodemige uitdaging.
Zijn actualisering van dit reeds lange tijd zieltogend monument bleef sedertdien geenszins onopgemerkt.
Geruggesteund door Jos Gyselinck en verhelderende foto’s belicht hij stapvoets een bespreekbare heropstanding.

VANDENBROECK, P. (1990) – De ‘salette’ of pronkkamer in het 17de-eeuws Brabantse burgerhuis. Familie- en groepsportretten als iconografische bron, omstreeks 1640-1680. [The ‘salette’ or stateroom in the 17th century bourgeois house in Brabant. Family and group portraits as iconographical sources, about 1640-1680.]

Niet de winterse eindjaarskoude maar een vernieuwd kunsthistorisch inzicht houden Paul Vandenbrouck met een frappante portrettengalerij binnenskamers. Dat de betergestelde 17de-eeuwse burger de fraaiste ruimte van zijn woning koos tot kader van een kunstige vereeuwiging moge dan vanzelfsprekend lijken : de bij dezer aangetoonde waarheidsgetrouwe weergave blijkt daarentegen onvermoed van niet te schatten documentair belang.